សម័្ពន្ធព័ត៌មានកូនខ្មែរ: វប្បធម៌

Showing posts with label វប្បធម៌. Show all posts

នាំថ្មីនឹងចូលមកដល់នៅថ្ងៃច័ន្ទ ទី១៤ ខែមេសា គ្រិស្ដសករាជ ២០១៤ វេលាម៉ោង ៨ និង ៧នាទីព្រឹក។ ទេវតាឆ្នាំថ្មីនេះ មានព្រះនាមគោរគៈទេវី ជាបុត្រីទី២ នៃកបិលមហាព្រហ្ម។ ទេពធីតាគោរគៈទេវី ទ្រង់សោយប្រេងជាអាហារ និងទ្រង់អម្ពរពណ៌លឿង។ បុណ្យចូលឆ្នាំជាពិធីបុណ្យសំខាន់ចម្បងមួយរបស់ប្រជាជាតិខ្មែរ។ បុណ្យចូលឆ្នាំនេះ ជាពិធីបុណ្យសម្រាប់ទទួលទេវតាថ្មីផង និងសម្រាប់រំឭកគុណសាច់សាលោហិតដែលនៅរស់ផង ឯបុណ្យធំមួយទៀត គឺបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ គឺជាពិធីបុណ្យសម្រាប់ឧទ្ទិសដល់ញាតិសន្តានដែលបានលាចាកលោកទៅ ហើយ។ ចូលឆ្នាំខ្មែរជាពិធីបុណ្យដ៏ធំមួយដែលប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរប្រារព្ធ ធ្វើឡើងជាទៀតទាត់ជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ ពិធីបុណ្យធំមួយទៀតដែលប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរតែងនាំគ្នាប្រារព្ធធ្វើ មិនដែលខកខានជារៀងរាល់ឆ្នាំដែរនោះ គឺពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ។ ក៏ប៉ុន្តែ ពិធីបុណ្យទាំងពីរនេះ មានគោលបំណង និងអត្ថន័យផ្សេងៗពីគ្នា។

ជាទូទៅ បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌត្រូវគេប្រារព្ធធ្វើនៅខែងងឹត គឺពីថ្ងៃទី១ រោច ដល់ថ្ងៃទី១៥ រោច ខែភទ្របទ។ គេធ្វើពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ ដើម្បីឧទ្ទិសបញ្ជូនមគ្គផលកុសលបុណ្យដល់ឪពុកម្ដាយ បងប្អូនញាតិមិត្ត ជីដូនជីតា បុព្វការីជន ដែលបានចែកឋានទៅហើយ។ ឯបុណ្យចូលឆ្នាំវិញ គេប្រារព្ធឡើងដើម្បីទទួលទេវតាឆ្នាំថ្មីផង និងដើម្បីរំឭកគុណដល់មាតាបិតាបងប្អូនញាតិមិត្ត ឬជីដូនជីតា ដែលកំពុងរស់នៅមានជីវិតផង ជាពិសេសនៅថ្ងៃវ័នបត ដែលជាថ្ងៃទីពីរនៃឆ្នាំថ្មី កូនចៅនិយមជូនសម្លៀកបំពាក់ប្រាក់កាសដល់អ្នកមានគុណ មានឪពុកម្ដាយជីដូនជីតា ជាដើម។ ចំណែកថ្ងៃទីបីជាថ្ងៃឡើងស័កវិញ អ្នកខ្លះនិយមនិមន្តព្រះសង្ឃស្រង់ទឹក និងស្រង់ព្រះពុទ្ធរូប គឺជាការលាងសម្អាតព្រះពុទ្ធរូប ក៏ប៉ុន្តែអ្នកខ្លះ គេឆ្លៀតយកឱកាសនោះ ដើម្បីស្រង់ទឹកជូនឪពុកម្តាយ ជីដូនជីតា ដើម្បីបង្ហាញនូវកិច្ចតបស្នងសងគុណរបស់គេដល់អ្នកមានគុណ។

ម៉្យាងទៀត អ្នកខ្លះមានជំនឿថា ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី ជាឱកាសមួយដែលអនុញ្ញាតអោយគេជម្រះអំពើសៅហ្មងទាំងឡាយដែលកើតមាន ឡើងមួយឆ្នាំចាស់កន្លងទៅ។ ដូច្នេះហើយ បានជាគេនាំគ្នាធ្វើបុណ្យ គេស្លៀកពាក់ខោអាវថ្មី គេដើរលេងអោយសប្បាយអស់កង្វល់ រួចទើបចាប់ផ្ដើមកសាងជីវភាពថ្មីក្នុងឆ្នាំថ្មី អោយបានជួបប្រទះសុភមង្គលគ្រប់ប្រការ និងអាយុយឺនយូរតទៅមុខទៀត។

រៀងរាល់ឆ្នាំ ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវវិជ្ជាហោរាសាស្ត្រ និងប្រពៃណីទំនៀមទម្លាប់ខ្មែរនៃក្រសួងធម្មការ និងសាសនា ដោយផ្អែកលើក្បួនហោរាសាស្ត្របុរាណ ក៏បានធ្វើការទស្សន៍ទាយទំនាយប្រចាំឆ្នាំនីមួយៗដែរ។

បើតាមការទស្សន៍ទាយរបស់ក្រុមនេះ ឆ្នាំថ្មីឆ្នាំមមី ឆស័ក ពុទ្ធសករាជ ២៥៥៨ នេះ មានទំនាយប្រចាំឆ្នាំដូចតទៅ៖

កេណ្ឌព្រះភិរុណសាស្ត្រ គឺការទាយទុកអំពីកម្រិតទឹកភ្លៀង ថាឆ្នាំនេះដើមឆ្នាំមានភ្លៀងល្អ កណ្ដាលឆ្នាំក៏មានភ្លៀងល្អ តែចុងឆ្នាំមានភ្លៀងតិច។
កេណ្ឌធារាទិគុណ គឺការទាយទុកចំពោះអាកាសធាតុ ឆ្នាំនេះទំនាយថា មានធាតុអាកាសត្រជាក់។ ទំនាយទឹកទន្លេ ថាឆ្នាំនេះទឹកធំណាស់ ទឹកទន្លេមានច្រើនលើសអស់ឆ្នាំទាំងពួង។
កេណ្ឌធញ្ញាហារ គឺការទាយទុកចំពោះដំណាំ និងភោគផល ឆ្នាំនេះទំនាយថា មានកេណ្ឌពីរ មានឈ្មោះថាវិបត្ត ស្រូវសំណាបស្រែចម្ការ និងកើតកិមិជាតិ (ដង្កូវ ក្រា ដង្កូវនាង មេអំបៅ សត្វល្អិតបំផ្លាញផលានុផល។ ផលដំណាំបានតែពាក់កណ្ដាលខូចខាតអស់។ ស្រុកទេសនឹងកើតកលិយុគ និរាសប្រាសចាកចោលគ្នាច្រើនលើកច្រើនសា។
ទំនាយការធ្វើស្រែ ទំនាយថាស្រែដីទំនាបបានផលល្អ ចំណែកស្រែដីទួលមានផលល្មមសមគួរ។

រីឯទំនាយតាមថ្ងៃសង្ក្រាន្តទាំងបីថ្ងៃវិញ មានដូចតទៅ៖

ថ្ងៃចូលឆ្នាំទីមួយ ប៉ះចំថ្ងៃច័ន្ទ ទំនាយថា ជំទាវខុនណាង នឹងចាញ់ មានន័យថា អន់ខូចបុណ្យស័ក្តិអន់រាសី មន្ត្រី ជំទាវ ធ្វើអាក្រក់ធ្វើបាបគេ នឹងមានការតស៊ូរើបម្រះ។
ទំនាយថ្ងៃវ័នបត គឺថ្ងៃទីពីរដែលប៉ះចំថ្ងៃអង្គារ វិញ ថាឆ្នាំនេះស្លាម្លូ ត្រីសាច់មានតម្លៃខ្ពស់ អាមាត្យមន្ត្រីនឹងខូចស័ក្ដិ ឬត្រូវក្តៅក្រហាយចិត្ត ជាច្រើន។
ទំនាយថ្ងៃឡើងស័ក គឺថ្ងៃចុងក្រោយ ត្រូវនឹងថ្ងៃពុធ ទំនាយថា ឆ្នាំនេះរាជបណ្ឌិតបុរោហិត អាចារ្យ នឹងមានសេចក្តីសុខសម្រាន្តជាអនេក ប៉ុន្តែនឹងមានដង្កូវក្រា ស៊ីស្រូវបំផ្លាញដំណាំ។

បាទ! នេះ គឺជាទំនាយប្រចាំឆ្នាំនេះដែលគន់គូរដោយក្រុមប្រជុំទំនៀមទម្លាប់ ខ្មែរ។ ទោះជាមានការទស្សន៍ទាយយ៉ាងណាក៏ដោយចុះ ខ្ញុំបាទសូមប្រសិទ្ធពរជ័យជូនលោកអ្នកនាងកញ្ញាអ្នកស្តាប់ទាំងអស់ នៅគ្រប់ទិសទី ព្រមទាំងក្រុមគ្រួសារ អោយទទួលបាននូវសុខភាពល្អ និងសេចក្តីសុខក្សេមក្សាន្តក្នុងឆ្នាំថ្មីនេះ និងឆ្នាំខាងមុខៗទៀត៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។

ប្រភពព័ត៌មាន៖ វិទ្យុអាស៊ីសេរី

សង្ក្រាន្ត និងទំនាយឆ្នាំថ្មីឆ្នាំមមី

បញ្ចូលព័ត៌មានដោយ៖Unknown No comments

កេណ្ឌព្រះភិរុណសាស្ត្រ គឺការទាយទុកអំពីកម្រិតទឹកភ្លៀង ថាឆ្នាំនេះដើមឆ្នាំមានភ្លៀងល្អ កណ្ដាលឆ្នាំក៏មានភ្លៀងល្អ តែចុងឆ្នាំមានភ្លៀងតិច។
កេណ្ឌធារាទិគុណ គឺការទាយទុកចំពោះអាកាសធាតុ ឆ្នាំនេះទំនាយថា មានធាតុអាកាសត្រជាក់។ ទំនាយទឹកទន្លេ ថាឆ្នាំនេះទឹកធំណាស់ ទឹកទន្លេមានច្រើនលើសអស់ឆ្នាំទាំងពួង។
កេណ្ឌធញ្ញាហារ គឺការទាយទុកចំពោះដំណាំ និងភោគផល ឆ្នាំនេះទំនាយថា មានកេណ្ឌពីរ មានឈ្មោះថាវិបត្ត ស្រូវសំណាបស្រែចម្ការ និងកើតកិមិជាតិ (ដង្កូវ ក្រា ដង្កូវនាង មេអំបៅ សត្វល្អិតបំផ្លាញផលានុផល។ ផលដំណាំបានតែពាក់កណ្ដាលខូចខាតអស់។ ស្រុកទេសនឹងកើតកលិយុគ និរាសប្រាសចាកចោលគ្នាច្រើនលើកច្រើនសា។
ទំនាយការធ្វើស្រែ ទំនាយថាស្រែដីទំនាបបានផលល្អ ចំណែកស្រែដីទួលមានផលល្មមសមគួរ។

រីឯទំនាយតាមថ្ងៃសង្ក្រាន្តទាំងបីថ្ងៃវិញ មានដូចតទៅ៖

ថ្ងៃចូលឆ្នាំទីមួយ ប៉ះចំថ្ងៃច័ន្ទ ទំនាយថា ជំទាវខុនណាង នឹងចាញ់ មានន័យថា អន់ខូចបុណ្យស័ក្តិអន់រាសី មន្ត្រី ជំទាវ ធ្វើអាក្រក់ធ្វើបាបគេ នឹងមានការតស៊ូរើបម្រះ។
ទំនាយថ្ងៃវ័នបត គឺថ្ងៃទីពីរដែលប៉ះចំថ្ងៃអង្គារ វិញ ថាឆ្នាំនេះស្លាម្លូ ត្រីសាច់មានតម្លៃខ្ពស់ អាមាត្យមន្ត្រីនឹងខូចស័ក្ដិ ឬត្រូវក្តៅក្រហាយចិត្ត ជាច្រើន។
ទំនាយថ្ងៃឡើងស័ក គឺថ្ងៃចុងក្រោយ ត្រូវនឹងថ្ងៃពុធ ទំនាយថា ឆ្នាំនេះរាជបណ្ឌិតបុរោហិត អាចារ្យ នឹងមានសេចក្តីសុខសម្រាន្តជាអនេក ប៉ុន្តែនឹងមានដង្កូវក្រា ស៊ីស្រូវបំផ្លាញដំណាំ។

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។

ប្រភពព័ត៌មាន៖ វិទ្យុអាស៊ីសេរី

Pol Pot, former leader of one of the world's most brutal regimes, had left one drop of his blood before his death in 1998. The daughter was raised and educated very well and at last she had her wedding day at her father's last strong hold. Check it out for more. To a passing stranger, the distant sound of music may have hinted at just another celebration in a typically busy wedding season fast drawing to a close.

But this was no ordinary wedding. The biggest crowd that some villagers could ever recall seeing in Banteay Meanchey’s Malai district was gathered yesterday to witness the wedding of a woman whose genealogy will forever remain notorious across the country and, indeed, the world.

Pol Pot’s daughter, Sar Patchata, was getting married.

Rows of luxury cars lined a field in Malai commune’s Kbal Spean village, a former Khmer Rouge stronghold. Assembled inside the wedding party were officials from as far away as Phnom Penh. Alongside them were former Khmer Rouge soldiers who had travelled a much shorter distance to attend and whose friendships with each other went back decades.

“It’s a good opportunity,” said Ros Ka, a former Khmer Rouge soldier who spent years fighting with forces loyal to Pol Pot and who was enjoying the chance to see some of his former comrades for the first time in years. “We can meet with the seniors after we have lived apart for years. You don’t know how delighted we are.”

Not everyone could make it to this reunion, he added, because they simply couldn’t afford the journey.

Patchata, 26, is the only daughter of Pol Pot, the former Khmer Rouge leader responsible for an estimated 1.7 million deaths during Democratic Kampuchea’s brutal agrarian-based dictatorship of 1975 to 1979.

Patchata’s mother, Mea Son, married Pol Pot – whose real name was Saloth Sar – in the mid 1980s after he fled Phnom Penh and was waging bloody war from the Cambodian-Thai border.

Following Pol Pot’s death in 1998 while under house arrest, Son, then 40, told the Post that the brutal dictator had treated her and his only daughter, then known as Mea Sith, well right until the end.

“He was a good husband to me; we met in 1985,” she said. “I am very sad that he has died and I do not know what the future may bring.”

he future was equally uncertain for Patchata. Photos at the time showed a young girl’s grief as she stood beside her mother and her father’s jailer, staring through a long black fringe. Yesterday, that same face – which bears a resemblance to her father’s – beamed as the cameras captured her at every turn.

Tep Khunnal, a former Malai district governor, adviser to Pol Pot and member of the Khmer Rouge delegation to the UN in the 1980s, married Patchata’s mother after the dictator’s death, and brought them to live in the district.

“Khunnal has raised her since she was 10 after Pol Pot died,” said Chen Nat, one of Khunnal’s colleagues.

After earning a master’s degree in English literature in Malaysia, where she met her Cambodian husband-to-be Sy Vicheka, Patchata returned to her home three years before the wedding, Nat said.

She said she will not go to live or work anywhere else now and will stay here to run her uncle and aunt’s rice mill.”

Suong Sikoeun, a former spokesman and high-ranking official in the Ministry of Information and Ministry of Foreign Affairs during the Democratic Kampuchea era, said those who attended the wedding yesterday remained part of a strong community.

It’s not a meeting of politics,” he said. “It is a show of friendship … [Pol Pot’s] daughter is not mired in politics. We love and respect each other as one and help one another.”

The celebrations had all the pomp expected of a Cambodian wedding. Just after dawn, couples with trays of fruit formed a procession that slowly made its way to the bride’s house.

Wedding guest Meas Chey spoke of her connection with the bride. Just days after Patchata was born, Chey gave birth to a child in the same camp hospital as Pol Pot’s wife.

I don’t know her very well anymore,” she said. “When she finished high school, she went to study in Phnom Penh. But I know she is … very different from her father.”

By the afternoon, friends and relatives were offering the married couple thousands of dollars in cash and gifts – Son offered her daughter a gold necklace – as the couple prepared for a new life together.

ប្រភពព័ត៌មាន៖ ភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍

Khmer Rouge leader Pol Pot's wife Mea Som and the couple's then 14-year-old daughter, Ms Sar Patchata - formerly known as Mea Sith - in Cambodia. Ms Sar Patchata, who is said to be 26, reportedly graduated with a master's degree in English literature in Malaysia. -- PHOTO: AGENCE FRANCE-PRESSE

Pol Pot’s daughter weds

បញ្ចូលព័ត៌មានដោយ៖Unknown No comments

ប្រភពព័ត៌មាន៖ ភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍

យោងតាមលិខិតអញ្ជើញឲ្យដឹងថា កូនស្រីទោលរបស់ ប៉ុល ពត មេដឹកនាំខ្មែរក្រហមនឹងរៀបការនៅថ្ងៃអាទិត្យ នៅក្នុងខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។ កញ្ញា ស ផត្ជតា គឺជាកូនទោលរបស់ ប៉ុល ពត ដែលឈ្មោះពិត គឺ សាឡុត ស ជាមួយអ្នកស្រី មាស សោម។ ក្នុងលិខិតអញ្ជើញនោះគឺកូនកម្លោះឈ្មោះ ស៊ី វិច្ឆិកា។

លោក ទេព ឃុនណាល់ ដែលជាឪពុកចុងរបស់កញ្ញា ផត្ជតា បាននិយាយថា ឥឡូវនេះកូនចុងរបស់ខ្ញុំមានអាយុ២៦ឆ្នាំ ហើយថា ពួកគេទាំងពីរនាក់បានជួបគ្នាពេលរៀនជាមួយគ្នានៅប្រទេស ម៉ាឡេស៊ី។ លោក ទេព ឃុនណាល់ ដែលបានបដិសេធមិនធ្វើអត្ថាធិប្បាយបន្ថែមអំពីមង្គលការ នោះ បាននិយាយថា “ កូនស្រីរបស់ខ្ញុំរៀនចប់ថ្នាក់អនុបណ្ឌិតអក្សរសាស្ត្រអង់គ្លេសនៅ ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ហើយកូនកម្លោះក៏បានរៀននៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ីដែរ ដូច្នេះពួកគេបានស្គាល់គ្នាពេលរៀនជាមួយគ្នា”។

ប៉ុល ពត គ្មានកូនជាមួយប្រពន្ធទី១របស់គាត់ គឺអ្នកស្រី ខៀវ ប៉ុណ្ណារី ទេ ហើយគាត់បានរៀបការជាមួយអ្នកស្រី មាស សោម នៅពាក់កណ្ដាលទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៨០បន្ទាប់ពីខ្មែរក្រហមត្រូវ បានផ្ដួលរំលំដោយកងទ័ពវៀតណាម និងនៅពេលដែលគាត់ជាមេដឹកនាំចលនាឧទ្ទាមនៅតាមបណ្ដោយព្រំដែន កម្ពុជា-ថៃ។

កញ្ញា ផត្ជតា ដែលឈ្មោះដើម មាស សិទ្ធ នោះកើតនៅចុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៨០។ នៅពេល ប៉ុល ពត ស្លាប់នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៩៨ ដោយសារជំងឺគាំងបេះដូង កងទ័ពខ្មែរក្រហមមានចំនួនជាង១.០០០នាក់ប៉ុណ្ណោះ ហើយបានបែកបាក់គ្នាជាបន្តបន្ទាប់នៅពេលមានការផ្តាច់ ខ្លួនចុងក្រោយចូលរួមជាមួយរាជរដ្ឋាភិបាល។

លោក ទេព ឃុនណាល់ ដែលជាឯកអគ្គរដ្ឋទូតខ្មែរក្រហមប្រចាំអង្គការសហប្រជាជាតិក្នុង របប ប៉ុល ពត នោះ បានរៀបការជាមួយអ្នកស្រី មាស សោម ក្នុងឆ្នាំដែលប្ដីរបស់អ្នកស្រីស្លាប់ ហើយក្រោយមកលោកបានបម្រើការជាអភិបាលស្រុកម៉ាឡៃ។

លោក សៅ ប៊ុន អធិការនគរបាលស្រុកបានមានប្រសាសន៍ថា លោកត្រូវបានអញ្ជើញជាភ្ញៀវនៅពិធីមង្គលការនៅថ្ងៃអាទិត្យដែរ ។

លោកបានមានប្រសាសន៍ថា“ ខ្ញុំត្រូវបានអញ្ជើញឲ្យចូលរួមពិធីមង្គល ការកូនស្រីរបស់លោក ទេព ឃុនណាល់។ គាត់គឺជាអតីតអភិបាលស្រុកម៉ាឡៃ ដូច្នេះខ្ញុំសង្ឃឹមថា នឹងមានភ្ញៀវចូលរួមពិធីនោះច្រើន”។

នៅក្នុងបទសម្ភាសជាមួយកាសែត ខេមបូឌា ដេលី កាលពីឆ្នាំ២០០៤ កញ្ញា ផត្ជតា បាននិយាយថា គាត់នៅចងចាំពីឪពុករបស់គាត់ ប៉ុន្តែគាត់គ្មានមហិច្ឆតាចង់សិក្សានៅបរទេសដូចឪពុកគាត់ទេ។ នៅពេលនោះ គាត់បានសិក្សានៅទីប្រជុំជនស៊ីសុផុន ហើយគាត់បាននិយាយថា គោលបំណងរបស់គាត់គឺត្រឡប់មកស្រុកម៉ាឡៃវិញ ដើម្បីជួយម្ដាយ និងឪពុកចុងរបស់គាត់គ្រប់គ្រងរោងម៉ាស៊ីនកិនស្រូវ និងផ្ទះសំណាក់។

មេដឹកនាំកំពូលៗក្នុងរបប ប៉ុល ពត ដែលនៅរស់ គឺ នួន ជា និង ខៀវ សំផន ឥឡូវនេះកំពុងប្រឈមនឹងការកាត់ក្ដីពីបទឧក្រិដ្ឋសង្គ្រាម និងឧក្រិដ្ឋកម្មប្រឆាំងមនុស្សជាតិ។ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មាន ខែខាងមុខនេះ តុលាការនឹងប្រកាសសាលក្រមក្នុងដំណាក់កាលដំបូងនៃរឿងក្តី របស់ពួកគាត់ទាំងពីរដែលផ្ដោតទៅលើការជម្លៀសប្រជាជន ទាំងបង្ខំចេញពីក្រុងភ្នំពេញក្នុងឆ្នាំ១៩៧៥៕

ប្រភពព័ត៌មាន៖ ខ្មែរស្ថាបនា

កូនស្រីទោលរបស់ ប៉ុល ពត នឹងរៀបការនៅថ្ងៃអាទិត្យក្នុងស្រុកម៉ាឡៃ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ

បញ្ចូលព័ត៌មានដោយ៖Unknown No comments

ប្រភពព័ត៌មាន៖ ខ្មែរស្ថាបនា

ថ្ងៃទី១៥តុលានេះ គឺថ្ងៃជាគម្រប់១ឆ្នាំ នៃការយាងចូលទិវង្គតរបស់ព្រះករុណា ព្រះបាទ សម្តេចព្រះ នរោត្តម សីហនុ ហើយ ព្រះរាជពិធីបុណ្យខួបគម្រប់ ១ ឆ្នាំ នឹងធ្វើឡើង ក្នុងព្រះបរមរាជវាំង រាជធានីភ្នំពេញ។

ថ្ងៃទី១៥តុលានេះ គឺថ្ងៃជាគម្រប់១ឆ្នាំ នៃការយាងចូលទិវង្គតរបស់ព្រះករុណា ព្រះបាទ សម្តេចព្រះ នរោត្តម សីហនុ ហើយ ព្រះរាជពិធីបុណ្យខួបគម្រប់ ១ ឆ្នាំ នឹងធ្វើឡើង ក្នុងព្រះបរមរាជវាំង រាជធានីភ្នំពេញ។

សូមរំលឹកថា កាលពីថ្ងៃទី១៥ ខែតុលា ឆ្នាំ២០១២ ព្រះបាទនរោត្តម សីហនុ ព្រះបិតាឯកភាពជាតិ បានទ្រង់យាងចូលទីវង្គត់ នៅមន្ទីរពេទ្យនៃក្រុងបេកាំប្រទេសចិន ក្នុងព្រះជន្មាយុ ៩០ព្រះវស្សា ធ្វើឲ្យថ្នាក់ដឹកនាំ ប្រជាពលរដ្ឋ មានការសោយសោក ទុក្ខក្រៀមក្រំ គ្រប់ៗគ្នា ព្រោះបានរលឹកឃើញនូវស្នាព្រះហស្ថជាច្រើនក្នុងការបង្រួបបង្រួមជាតិខ្មែរ។

សូមចុចទីនេះដើម្បីអានព្រះរាជជីវប្រវត្តិ សម្តេចនរោត្តម សីហនុ

ប្រភពព័ត៌មាន៖ នាវា

បញ្ជាក់៖រាល់អត្ថបទ និងរូបភាពដែលបានចុះផ្សាយទាំងនេះមិនមែនជាកម្មសិទ្ធិរបស់ Sampann IT ឡើយ ការចំលងចែកចាយផ្សព្វផ្សាយបន្ត គឺជាការទទួលខុសត្រូវរបស់សាម៉ីជន...សូមអរគុណ!!!

ថ្ងៃនេះគម្រប់ខួប១ឆ្នាំ នៃការយាងចូលទីវង្គតរបស់ព្រះបរមរតនកោដ្ឋិ នរោត្តម ស៊ីហនុ

បញ្ចូលព័ត៌មានដោយ៖Unknown No comments

ប្រភពព័ត៌មាន៖ នាវា

រាជធានីភ្នំពេញ ៖ យុវតីនៅក្នុងសង្គមខ្មែរយើង កាន់តែមានអ្នកស្លៀកពាក់ សិចស៊ីស្រើបស្រាល មើលទៅគួរឲ្យញាក់សាច់ ហើយការស្លៀកពាក់ ខើចខ្លីរបៀបនេះ នៅតាមទីជនបទ ពុំសូវមានទេ តែបើយើងក្រឡេកមើល ទៅតាមបណ្តាប្រជុំជន សំខាន់ៗដូចជាយុវតី នៅក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញតែម្តង ដែលមានការស្លៀកពាក់ខើចលើ ខើចក្រោមយ៉ាងសំបូរបែប។

ចំពោះយុវតីដែលជាសិស្សនិស្សិត នៅតាមសាកលវិទ្យាល័យមួយចំនួន មានទម្លាប់ស្លៀកខ្លីៗទៅតាមចំណង់ចំណូលចិត្ត និងទៅតាមគ្នីគ្នា។ មានភាពប្លែកភ្នែកជាច្រើនដូចជាពីមុនអាវគេសម្រាប់តែពាក់ប៉ុណ្ណោះ តែមកពេលនេះ គេយកអាវទៅស្លៀកជាមួយសំពត់ ឬខោទៅវិញ។ ការស្លៀកពាក់ខ្លីខើចលើ ខើចក្រោមដូច្នេះ គឺវាមិនល្អទេ ព្រោះវាមិនមែនជាប្រពៃណីខ្មែរ ហើយវាគ្រាន់តែការបង្ហាញខ្លួនរបស់យុវតីមួយចំនួន ដែលគ្មានការខ្មាស់អៀនប៉ុណ្ណោះ។

ដូច្នេះយុវតីខ្មែរយើងដែលមានរបៀបគួរតែស្លៀកពាក់ឲ្យបានសមរម្យ ដោយមិនត្រូវស្លៀកពាក់បង្ហាញភាពសិចស៊ីពេកទេ ព្រោះវាអាចឲ្យប្រុសៗមើលងាយ និងរិះគន់ដោយមិនសំចៃមាត់ឡើយ។ វាមិនគ្រាន់តែបានបង្ហាញឲ្យឃើញភាពស៊ីវិល័យប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបានបង្ហាញភាពស្រៀវស្រើបនិងរំជើបរំជួល។ ភាពស្រៀវស្រើបបែបនេះជាទង្វើដែលបានប៉ះពាល់ដល់ប្រពៃណីខ្មែរនិងបានបង្ហាញនូវចរឹតលក្ខណៈអសីលធម៌ ដែលអាចនាំទុក្ខដល់ខ្លួនឯង។

បញ្ហានេះក៏អាចមានការប៉ះពាល់ដល់សតិអារម្មរណ៍ និងសុវត្ថិភាពផ្ទាល់ខ្លួនផងដែរ ព្រោះការស្លៀកពាក់ខើចខ្លី ធ្វើឲ្យមនុស្សប្រុសមានអារម្មណ៍ស្រើបស្រាល ដែលអាចជំរុញឲ្យមានអំពើចាប់រំលោភសេពសន្ថវៈ។ ប្រសិនបើយុវតីខ្មែររៀនទម្លាប់ស្លៀកពាក់ខ្លីសមល្មមនោះ វាមិនមានការប៉ះទង្គិចទៅលើវប្បធម៌ប្រពៃណីខ្មែរឬនាំឲ្យមានផលវិបាកសម្រាប់ខ្លួនឯងនោះទេ។

ការស្លៀកពាក់របៀបសិចស៊ីរបស់យុវតីមួយចំនួន ជាពិសេសសិស្សនិស្សិតនោះ គឺមើលទៅវាមិនសមរម្យទេ ព្រោះថា ការស្លៀកពាក់បែបហ្នឹងវាហួសហេតុពេក។ អ្នកដែលបានស្លៀកខ្លីៗ សិចស៊ីទាំងនោះ នៅពេលដែលគេជិះម៉ូតូទៅណាមកណា គេតែងតែយកអាវសម្រាប់ពាក់ ទៅគ្របបាំងបិទពីលើ។ ការបិទបាំងរបៀបនេះ ជូនកាលធ្វើឲ្យមានគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ដល់ខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃដែលធ្វើដំណើរតាមផ្លូវជាយថាហេតុ៕

ប្រភពឯកសារដើម៖ សារព័ត៌មានវត្តភ្នំ

បញ្ជាក់៖អត្ថបទដែលបានចុះផ្សាយនេះមិនមែនជាការតែងនិពន្ធដោយ Sampann IT ឡើយ ៕

យុវតីខ្មែរកាន់តែមានអ្នកស្លៀកពាក់ សិចស៊ីស្រើបស្រាល មើលទៅគួរឲ្យញាក់សាច់

បញ្ចូលព័ត៌មានដោយ៖Unknown No comments

ប្រភពឯកសារដើម៖ សារព័ត៌មានវត្តភ្នំ

បញ្ជាក់៖អត្ថបទដែលបានចុះផ្សាយនេះមិនមែនជាការតែងនិពន្ធដោយ Sampann IT ឡើយ ៕

វ៉ាស៊ីនតោន៖ អ្នកជំនាញវ័យក្មេងខាងប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិតពីររូបនិយាយថា បណ្តាញសង្គមដូចជាហ្វេសប៊ុក (Facebook) មានឥទ្ធិពលកាន់តែខ្លាំងឡើងនៅក្នុងយុទ្ធនាការឃោសនាបោះឆ្នោតនេះ ហើយបាននាំឲ្យអ្នកបោះឆ្នោតនិងអ្នកនយោបាយកាន់តតែខិតជិតគ្នាជាងការបោះឆ្នោតមុនៗ។ កញ្ញា កែវ គូនីឡា អ្នកប្រឹក្សាខាងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយនិងជាអ្នកសរសេរគេហទំព័រប្លុក (blog) ថ្លែងនៅក្នុងកម្មវិធីហេឡូវីអូអេនៅកាលពីថ្ងៃទី១៧ ខែកក្កដាថា ខុសពីការឃោសនាបោះឆ្នោតលើកមុនៗ លើកនេះប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមធ្វើឲ្យគណបក្សអាចផ្សាយគោលនយោបាយខ្លួនផង និងទទួលមតិយោបល់ពីអ្នកគាំទ្រដោយផ្ទាល់តែម្តងចំពោះគោលនយោបាយទាំងនេះ។ កញ្ញា គូនីឡាពន្យល់ថា៖ «ពេលដែលគាត់មាន Facebook ហ្នឹង គឺធ្វើឲ្យទំនាក់ទំនងរវាងអ្នកគាំទ្ររបស់គាត់ (...) អាចមានឱកាសឆ្លើយឆ្លង ឆ្លើយតបទៅនឹងអ្វីដែលគាត់បានដាក់ចេញមក ដូចជាគោលនយោបាយជាដើម។ ហើយខ្ញុំគិតថា វាជារឿងមួយដែលមានប្រយោជន៍សម្រាប់គណបក្សនានាក្នុងការដែលគាត់ទទួលបាន feedback ប្រតិកម្ម ឬមតិយោបល់មកវិញ។» អ្នកនាងគូនីឡាថា គណបក្សនយោបាយអាចដឹងភ្លាមៗថាតើគោលនយោបាយណាខ្លះដែលអ្នកបោះឆ្នោតពេញចិត្ត ហើយគោលនយោបាយណាខ្លះដែលអាចត្រូវកែសម្រួល។ គណបក្សធំៗទាំងពីរនៅក្នុងការបោះឆ្នោតជាតិនេះ គឺគណបក្សប្រជាជនកម្ពុជានិងគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ សុទ្ធតែបានប្រើប្រាស់បណ្តាញហ្វេសប៊ុកដើម្បីឃោសនាទាក់ទាញការគាំទ្រពីអ្នកប្រើប្រាស់ដែលមានចំនួនដល់១លានអ្នកហើយ ហើយដែលភាគច្រើនជាយុវជនពីអាយុ១៥ទៅ៣០ឆ្នាំ។ ប៉ុន្តែដោយគណបក្សប្រឆាំងមិនមានប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយទូលំទូលាយដូចជាវិទ្យុនិងទូរទស្សន៍ អ្នកនយោបាយនិងសកម្មជនប្រឆាំងជាពិសេសគឺ លោក សម រង្ស៊ី និងលោក កឹម សុខា ហាក់ដូចជាមានសកម្មភាពច្រើនជាងនៅក្នុងបណ្តាញសង្គមហ្វេសប៊ុក។ ជាក់ស្តែងលោក សម រង្ស៊ី បានសង្កត់ធ្ងន់ពីវត្តមានរបស់លោកក្នុងបណ្តាញសង្គមនេះ ហើយកាលពីខែមិថុនា លោកបានប្រកាសពីជ័យជម្នះរបស់លោកលើលោកនាយករដ្ឋមន្ត្រីហ៊ុន សែន ដោយសារទំព័រ Facebook របស់លោកមានការគាំទ្រច្រើនជាងទំព័រលោក ហ៊ុន សែន។ នៅក្នុងបទសម្ភាសន៍ជាមួយវីអូអេនៅក្រោយការឈ្នះនេះ ដែលពេលនោះលោកសម រង្ស៊ី នៅនិរទេសខ្លួនឯក្រៅប្រទេសនៅឡើយ លោកក៏បានកត់សម្គាល់ពីលទ្ធភាពនៃការរក្សាភាពជិតស្និទ្ធជាមួយអ្នកគាំទ្រនៅគ្រប់ទីកន្លែងដោយសារបណ្តាញសង្គមនេះ។ «បើយើងនៅទីកន្លែងណាមួយ យើងនៅតែមួយកន្លែងទេ។ តាមរយៈ Facebook នេះ ក្នុងពេលដដែល យើងអាចនៅមួយពាន់ មួយម៉ឺន មួយសែន មួយលានកន្លែង។ យើងចូលទៅដល់ផ្ទះគេ គេចង់មើលយើង គេចង់ស្តាប់យើង យើងដូចថាមានភាពស្និទ្ធស្នាលទៅដល់កន្លែងគេរស់នៅ កន្លែងគេធ្វើការ ពេលគេធ្វើដំណើរ ពេលគេកម្សាន្ត គឺដល់ស្ទើរទៅចូលផ្ទះគេ ហើយបើគេពេញចិត្តយើងគឺនៅក្នុងអារម្មណ៍គេជានិច្ចកាល។» សូម្បីក្រោយពេលលោកបានធ្វើមាតុភូមិនិវត្តន៍មកប្រទេសកម្ពុជាវិញហើយបានទៅឃោសនានៅតាមបណ្តាខេត្តនានា ក៏ទំព័រ Facebook របស់លោក ដែលឥឡូវនេះមានអ្នកគាំទ្រជាង១៦០.០០០នាក់ បន្តមានផ្សព្វផ្សាយសកម្មភាពឃោសនារបស់លោកនិងគណបក្សសង្គ្រោះជាតិច្រើនឡើង។

លោក ឡាច វណ្ណៈ មន្ត្រីសម្របសម្រួលគម្រោង«សិទ្ធិ»របស់មជ្ឈមណ្ឌលសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជានិងកញ្ញា កែវ គូនីឡា អ្នកប្រឹក្សាខាងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយនិងជាអ្នកសរសេរប្លុក (គេហទំព័រផ្ទាល់ខ្លួន) លោក ឡាច វណ្ណៈ មន្ត្រីសម្របសម្រួលគម្រោង«សិទ្ធិ»របស់មជ្ឈមណ្ឌលសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជាបានថ្លែងនៅក្នុងកម្មវិធីហេឡូវីអូអេកាលពីថ្ងៃទី១០ខែកក្កដាថា បណ្តាញសង្គមមានលក្ខណៈពិសេសខុសពីប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយផ្សេងទៀតដូចជាវិទ្យុនិងទូរទស្សន៍ត្រង់ថា ទំនាក់ទំនងក្នុងបណ្តាញសង្គមមានលក្ខណៈទៅវិញទៅមក និងទូលំទូលាយ។ លោកថា អ្នកនយោបាយចាប់ផ្តើមចាប់អារម្មណ៍នឹងបណ្តាញសង្គមនេះ មួយផ្នែកដោយសារអ្នកប្រើប្រាស់កាន់តែមានចំណាប់អារម្មណ៍នឹងនយោបាយនៅពេលខិតជិតដល់ការបោះឆ្នោត។ លោកនិយាយថា៖ «មួយរយៈក្រោយនេះ គឺដើមឆ្នាំ២០១៣ ការប្រើប្រាស់ហ្វេសប៊ុកគឺខុសពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន។ ពីមុនអ្នកប្រើប្រាស់ប្រើសម្រាប់ការកម្សាន្ត សម្រាប់រកមិត្តភក្តិថ្មីៗ និងសម្រាប់រក្សាមិត្តភាព (…)។ ប៉ុន្តែមួយរយៈក្រោយនេះគឺខ្ញុំសង្កេតឃើញថា បញ្ហាសង្គមជាច្រើនត្រូវបានអ្នកប្រើប្រាស់ហ្វេសប៊ុក លើកយកមកពិភាក្សា យកមកនិយាយ ហើយទាន់ហេតុការណ៍ទៀត។» យ៉ាងនេះក្តីលោកថា ទោះបីបណ្តាញសង្គមបង្កើតភាពជិតស្និទ្ធរវាងអ្នកនយោបាយនិងការគាំទ្រក្តី ក៏មិនប្រាកដថា សុទ្ធតែអាចក្លាយជាការគាំទ្រលើសន្លឹកឆ្នោតនោះទេ ដោយសារមានកត្តាផ្សេងៗដូចជាការខកខានមិនបានចុះឈ្មោះជាដើម។ ម៉្យាងទៀតឥទ្ធិពលនៃបណ្តាញសង្គមនេះមានកម្រិតនៅតំបន់ជនបទដែលមានការប្រើប្រាស់អ៊ីធឺណិតតិចតួច។ លោក កុយ ជាអ្នកទូរស័ព្ទចូលម្នាក់មកពីខេត្តខេត្តពោធិ៍សាត់ ជាឧទាហរណ៍ម្នាក់។ លោកបាទចោទជាសំណួរថា៖ «ខ្ញុំមានសេចក្តីរីករាយណាស់ដោយដឹងថា យុវជនយើងបច្ចុប្បន្ននាំគ្នាតាមដានរឿងនយោបាយតាមរយៈប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិត។ ប៉ុន្តែខ្ញុំមានចម្ងល់មួយ តើប្រព័ន្ធហ្នឹង តាមយើងមើលភាគរយ ប្រជាជនយើងតើប្រើបានប៉ុន្មានភាគរយ? បើសិនជាតាមជនបទនេះអត់មានអ្នកចេះដឹងខាងប្រព័ន្ធនេះផង ជាពិសេសដូចជាខ្ញុំដូចជាអីនេះ។» អ្នកនាងកែវ គូនីឡានិយាយថា ទោះបីបច្ចុប្បន្ន ការប្រើប្រាស់អ៊ីនធឺណិតនៅតំបន់ជនបទមានកម្រិតទាបក្តី ការរីកសាយកាន់តែឆាប់នៃទូរស័ព្ទទំនើបដែលមានតម្លៃកាន់តែថោក ធ្វើឲ្យយុវជនជនបទអាច អាច «jump curve» ឬមានសន្ទុះលោកផ្លោះក្នុងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិជ្ជា Facebook ក្នុងពេលដ៏ឆាប់ខាងមុខ។ កញ្ញាថ្លែងថា៖ «ពីមុនទាល់តែមាន(ខ្សែ)អ៊ីនធឺណិតនិងអគ្គីសនីគ្រប់គ្រាន់ទើបប្រើអ៊ីនធឺណិតបាន ប៉ុន្តែឥឡូវនេះទូរស័ព្ទ smart phone (ទូរស័ព្ទទំនើប) ដែលមានតម្លៃក្រោម១០០ដុល្លារអាចធ្វើឲ្យយុវជននិងអ្នកចង់ប្រើប្រាស់អ៊ិនធឺណិតផ្សេងៗ គាត់អាចប្រើដោយមិនមានតម្លៃខ្ពស់ដូចប៉ុន្មានឆ្នាំមុនទេ។» ម៉្យាងទៀតវាគ្មិនទាំងពីរយល់ស្របថា បណ្តាញផ្សព្វផ្សាយសង្គមនេះអាចមានឥទ្ធិពលហួសពីចំនួនអ្នកប្រើប្រាស់ដែលភាគច្រើនជាយុវជនឬអ្នកនៅទីក្រុង ដោយសារវាអាចមានឥទ្ធិពលមិនផ្ទាល់ដល់អ្នកមិនប្រើប្រាស់ Facebook។ លោកកុយទទួលស្គាល់ថាថ្វីបើលោកមិនចេះប្រើប្រាស់ Facebook ក៏លោកបានអំពីបណ្តាញសង្គមនេះពីក្មេងៗ។ វាគ្មិនថាការរួមផ្សំនៃកត្តាផ្ទាល់និងកត្តាមិនផ្ទាល់ទាំងនេះ ធ្វើឲ្យ Facebook អាចមានសក្តានុពលជះឥទ្ធិពលទៅដល់លទ្ធផលបោះឆ្នោតមួយកម្រិតដែរ។ ក្បួនឃោសនាមួយរបស់គណបក្សសង្គ្រោះជាតិនៅក្នុងខេត្តសៀមរាបកាលពីដើមសប្តាហ៍នេះ ដែលត្រូវបានផ្សាយក្នុងបណ្តាញ Facebook ហើយបានអ្នកគាំទ្រជាច្រើន។ ខណៈដែលសន្ទុះនៃការគាំទ្រនេះបង្ហាញថាគណបក្សប្រឆាំងហាក់កើនប្រជាប្រិយភាពនៅតំបន់ជនបទផងដែរនោះ គេមិនអាចដឹងប្រាកដទេថា បណ្តាញសង្គមនិងភាពស្និទ្ធស្នាលផ្នែកនយោបាយនិងទំនាក់ទំនងទីក្រុងនិងជនបទដែលវាបង្កើតឡើងបានរួមចំណែកក្នុងកម្រិតណានោះ។ ហើយមានតែការលទ្ធផលឆ្នោតខាងមុខនេះទេដែលប្រហែលអាចបំភ្លឺខ្លះថាការឃោសនាតាមបណ្តាញសង្គមនេះមានប្រសិទ្ធភាពកម្រិតណា៕